گول سیو

  گول سیو

 

گاج     رنگه  ده  سر  داری  گول  سیو

کوجا    میل     چکر   داری  گول  سیو

چیکه   پورسان   مونی   آل  دیلیم  ره

تو   که  از  دیل   خبر داری  گول  سیو

 

چیمای   تو    قاتیل     قلب پیریشیم

ده  صد  نخره   موری   تیلو  ز  پیشیم

مونی   غارت   تمام    اقل  و   کیشیم

 بیسه    ازم   سفر  داری   گول  سیو

 

ده را  گشتون   خو  نوربندی  موکونی

دیل   آشیق   مه   ره  بندی  موکونی

تای   لاته   خو   موسخندی    موکونی

مه  ره  کی در  نظر  داری  گول  سیو

 

لـلی لــلی لــلی لـلــی لــلی لی

بیدی  از  جام  چیم  خو یک چقک می

نکو  ماخای  خو  سر  مه نخد دیل بی

اجب  باریک   کمر  داری   گول  سیو

 

بیشی پالوی مه  قد مه  راز دیل کو

دیرخت   کوتوه شاخای شی   کیل  کو

ایلاج   قلـ ــب  ناجور   سبیل  کو

نیشانی   از  سحر  داری  گول  سیو

منبع :جــــغی دریا

دختران چشم بادامي‌!

دختران چشم بادامي‌!

قنبرعلي تابش

سلام اي دختران چشم بادامي‌!

من امشب شعر چشمان شما را مي‌سرايم باز

چقدر از دست چشمان شما كام زمين تلخ است

پريشب پيش «بابا» رفته بودم من‌،

دلش خون بود

دو چشمش مثل چشمان شما شرمندة «البرز» و «كارون‌» بود

پريشب مادرم كابل

تمام گيسوانش را به دستش كند و در درياي هامون ريخت

خودش ديوانه‌آسا، سر برهنه

خويش را انداخت

ميان موج‌هاي ياغي هلمند

به كام موج‌ها فرياد مي‌زد

كجا شد دخترانم‌!

دختران چشم بادامي

سلام اي دختران چشم بادامي‌!

به هر باري كه چشمانم به چشمان شما افتاد،

با خود آرزو كردم

كه كاش‌، اي كاش من هم قطره اشكي مي‌شدم

يك روز

و مي‌غلتيدم از مژگان خونين شما بر خاك

شبي در خواب ديدم مادرم

لب يك جوي پُرخون ايستاده

مختصر مي‌خواند

دو مرغي ناگهان از آسمان آمد

و هردو بال‌هاي خويش را در جوي پُرخون شست

همين‌كه مرغ‌ها برخاست

دمادم جوي خون خشكيد

و مادر پَر درآورد و به سوي آسمان‌ها رفت

چه كس از جمع‌تان خواب مرا تعبير خواهد كرد؟

الا اي دختران چشم بادامي‌!

دلم براي كسي تنگ است

دلم براي كسي تنگ است
كه آفتاب صداقت را
به ميهماني گلهاي باغ مي آورد
وگيسوان بلندش را
به بادها مي داد
ودستهاي سپيدش را
به آب مي بخشيد
دلم براي كسي تنگ است
كه چشمهاي قشنگش را
به عمق درياي واژگون مي دوخت
وشعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند
دلم براي كسي تنگ است
كه همچو كودك معصوم
دلش براي دلم  مي سوخت
و مهرباني را
نثار من مي كرد
دلم براي كسي تنگ است
كه تا شمال ترين شمال
ودر جنوب ترين جنوب
هميشه درهمه جا
آه با كه بتوان گفت
كه بود با من و
پيوسته نيز بي من بود
وكار من زفراقش فغان وشيون بود
كسي كه بي من ماند
كسي كه با من نيست
كسي...

                  ( یه توره ده بین از مو  باشه )

منبع :آغاز نو